Sierpień 2026 roku przyniósł wiele pożegnań. Odeszli ludzie związani ze światem kultury, sztuki, dziennikarstwa i historii najnowszej Polski. Wśród nich znaleźli się artyści, dziennikarz oraz uczestniczka Powstania Warszawskiego. Każde z ich życiorysów było inne, ale wszyscy pozostawili po sobie dorobek i wspomnienia, które pozostaną częścią polskiej kultury i pamięci.
Andrzej Morozowski – dziennikarz i współtwórca TVN24
4 sierpnia 2026 roku zmarł Andrzej Morozowski. Miał 69 lat. Był dziennikarzem telewizyjnym, przez wiele lat związanym z programami publicystycznymi.
Był jednym z twórców TVN24 i przez lata prowadził program „Tak jest”, w którym rozmawiał z politykami, ekspertami i komentatorami życia publicznego. Wcześniej pracował również w „Gazecie Wyborczej”, Radiu ZET oraz TVP.
Jego charakterystyczny styl prowadzenia rozmów i wieloletnia obecność na antenie sprawiły, że należał do grona najbardziej rozpoznawalnych polskich dziennikarzy telewizyjnych. Przez lata swojej pracy zawodowej przeprowadził setki rozmów dotyczących najważniejszych wydarzeń w Polsce.
Andrzej Morozowski został pochowany 14 sierpnia na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Sprawdź także: zakłady pogrzebowe Warszawa
Andrzej Beya-Zaborski – aktor teatralny i filmowy
11 sierpnia 2026 roku zmarł Andrzej Beya-Zaborski. Miał 75 lat. Był aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnym, reżyserem oraz pedagogiem.
Przez blisko cztery dekady był związany z Białostockim Teatrem Lalek. Występował także w wielu produkcjach filmowych i telewizyjnych. Ogólnopolską popularność przyniosła mu przede wszystkim rola komendanta Henryka Wołkołyckiego w filmach z serii „U Pana Boga…”.
Widzowie pamiętają go również z takich produkcji jak „Dzień świra”, „Wesele”, „Róża” czy „Drogówka”. Beya-Zaborski zajmował się także działalnością pedagogiczną. Był wykładowcą Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, gdzie kształcił kolejne pokolenia aktorów.
Zmarł po długiej chorobie. Został pochowany na Cmentarzu Farnym w Białymstoku.
Sprawdź także: zakłady pogrzebowe Białystok
Jan Frycz – jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorów
15 sierpnia 2026 roku zmarł Jan Frycz. Miał 72 lata. Był aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnym, który przez ponad cztery dekady pozostawał obecny na polskich scenach i ekranach.
Urodził się w Krakowie i był związany z tamtejszym środowiskiem teatralnym. Występował również na scenach warszawskich, w tym w Teatrze Narodowym. W swojej karierze stworzył ponad sto ról filmowych i telewizyjnych oraz wiele znaczących kreacji teatralnych.
Widzowie znali go m.in. z filmów „Tam i z powrotem”, „Pręgi”, „Różyczka” czy „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy”. Dużą popularność przyniosła mu również rola w serialu „Ślepnąc od świateł”.
Był laureatem Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł. Pozostawił po sobie bogaty dorobek artystyczny i wiele ról, które na trwałe zapisały się w historii polskiego kina i teatru.
Wanda Traczyk-Stawska – uczestniczka Powstania Warszawskiego i działaczka społeczna
18 sierpnia 2026 roku, w wieku 99 lat, zmarła Wanda Traczyk-Stawska – uczestniczka Powstania Warszawskiego, nauczycielka i działaczka społeczna.
W czasie Powstania Warszawskiego walczyła w szeregach Armii Krajowej jako łączniczka. Posługiwała się pseudonimem „Pączek”. Po zakończeniu wojny poświęciła się pracy z młodzieżą oraz działalności społecznej.
Przez wiele lat angażowała się w opiekę nad miejscami pamięci związanymi z Powstaniem Warszawskim. Szczególne miejsce w jej działalności zajmował Cmentarz Powstańców Warszawy na Woli. Była również jedną z osób, które przez lata przypominały o losach cywilnych ofiar Powstania.
Za swoją działalność została uhonorowana m.in. tytułem Honorowej Obywatelki m.st. Warszawy. Do końca życia pozostawała aktywna w życiu społecznym i publicznym.
Wanda Traczyk-Stawska spoczęła na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie.
Pamięć pozostaje
Sierpień 2026 roku przyniósł pożegnania osób reprezentujących różne dziedziny życia. Andrzej Morozowski, Andrzej Beya-Zaborski, Jan Frycz i Wanda Traczyk-Stawska zapisali się w pamięci kolejnych pokoleń – poprzez swoją pracę, działalność, twórczość i świadectwo historii.
Pozostawili po sobie nie tylko zawodowy dorobek, ale także wspomnienia ludzi, z którymi pracowali i których spotkali na swojej drodze. Ich nazwiska pozostaną związane z polskim dziennikarstwem, teatrem, filmem oraz historią.
Pamięć o nich będzie trwała w ich dorobku, a także wśród tych, którzy ich znali, podziwiali ich pracę lub po prostu zetknęli się z ich działalnością.

Grupa Pogotowie Pogrzebowe